سپاس خدای را که عزوجل ممد حیات است و چون بر می آید مفرح ذات

چگونه سپاست کنم که در شان مقامت باشد .زباتم کوتاه است و...همین را می دانم :که ای آرامش دهنده شبهای تار  من،

آن هنگام که بعد از خستگی و صدای جیغ بچه ها در مدرسه ُبه کنجی میخزیدم و خودم را جلوی میز کوچکم پیدا میکردم و آن جمله ای را که روز اول روی کاغذ کوچکی چسپانده بودم به همان اکتفا کردم که"توکلت علیک یا رب"و تا روز آخری که فردا برای  امتحان رفتم همان جا بود و همه چیز را به خودت واگذار کردم و چه خوب پیدایش کرده بودم.

حالا که با توکل به خودت توانستم رشته ی مورد علاقه ام "تاریخ و فلسفه "را قبول شوم همین را می دانم که اگر نو نبودی اگر ....هیچگاه نمی توانستم با آن همه مشکلات ...

 

تنها می توانم بگویم :دوستت دارم خدا ،دوستت دارم