شاهد و ساقی

هیچ یک را آزاد نخوانده اند مگر سرو را ،که ثمره ای ندارد ،درین چه حکمت است؟

گفت:هر درختی راثمره معین  است که به وقتی معلوم به وجود آن تازه آید و گاهی به

عدم آن پ مرده شود و شرو را هیچ ازین نیست و همه خوش است و این است صفت

آزادگان .

بر انچه می گذرد دل منه که دجله بسی                  پس از خلیفه بخواهد گذشت از بغداد

گرت  ز دست بر اید چو نخل باش کریم                 ورت ز دست نیاید چو سرو باش آزاد

گلستان سعدی